بازدارنده شعله

TCPP CAS 13674-84-5، یک ترکیب هالوژنه ارگانوفسفره با خاصیت ضد حریق است. این ترکیب پایداری خوبی در برابر هیدرولیز دارد، در آب نامحلول و در حلال‌های آلی مانند اتانول، لیپیدها و هیدروکربن‌های آروماتیک محلول است. همچنین دارای مقاومت عالی در برابر اشعه ماوراء بنفش است. این ترکیب به طور گسترده در فوم‌های پلی اورتان انعطاف‌پذیر و سفت، پلی وینیل کلرید (PVC)، پلی وینیل استات (PVAc)، رزین‌های فنلی، رزین‌های اپوکسی و سایر مواد استفاده می‌شود. می‌توان آن را مستقیماً استفاده کرد یا به صورت امولسیون برای فرش، بارانی، تکمیل پارچه، محصولات لاستیکی و موارد دیگر ساخت و همچنین می‌تواند به عنوان افزودنی در پوشش‌های ضد حریق عمل کند.

تری(2-بوتوکسی اتیل) فسفات یک نرم کننده مقاوم در برابر شعله است که عمدتاً برای مقاوم سازی در برابر شعله و نرم سازی لاستیک پلی اورتان، سلولز، پلی وینیل الکل و غیره استفاده می شود و خواص دمای پایین خوبی دارد.

TEP (تری اتیل فسفات) CAS 78-40-0 یک ماده بازدارنده شعله رایج است که به طور گسترده در زمینه‌هایی مانند پلاستیک، لاستیک و پوشش‌ها کاربرد دارد.

تری فنیل فسفات، TPP، CAS 115-86-6، عمدتاً برای جلوگیری از شعله‌ور شدن رزین‌های سلولزی، رزین‌های وینیل، لاستیک طبیعی و لاستیک مصنوعی استفاده می‌شود.

بیسفنول A دی فسفات CAS 5945-33-5 BDP یک بازدارنده شعله ارگانوفسفره بدون هالوژن است که مزایایی مانند وزن مولکولی بالا، پایداری حرارتی بالا و نوسانات کم دارد. این ماده به طور گسترده در مواد پلیمری مانند ABS و PC استفاده می‌شود.

۲،۴،۶-تری‌بروموفنول یک بازدارنده شعله چند منظوره بر پایه برم است. این ماده نه تنها می‌تواند به عنوان یک بازدارنده شعله واکنشی برای رزین‌هایی مانند رزین اپوکسی و پلی اورتان عمل کند، بلکه به عنوان یک واسطه برای بازدارنده‌های شعله جدید با عملکرد بالا مانند اترهای پلی فنیل برومینه شده، استرهای فسفیت و استرهای فسفات نیز کاربرد دارد. علاوه بر این، می‌تواند به عنوان نگهدارنده چوب، کاغذ و سایر مواد و به عنوان جزئی از بازدارنده‌های شعله کامپوزیتی مورد استفاده در سایر رزین‌ها عمل کند و طیف بسیار گسترده‌ای از کاربردها را نشان دهد.

تریس(2-کلرواتیل) فسفات (TCEP) دارای فرمول مولکولی C6H12Cl3O4P و وزن مولکولی 285.4898 است. این ماده در حلال‌های آلی رایج محلول، در هیدروکربن‌های آلیفاتیک نامحلول و تقریباً در آب نامحلول است و پایداری هیدرولیتیک خوبی دارد. در محلول‌های قلیایی به میزان کمی تجزیه می‌شود. این محصول غیرسمی است و هیچ گونه خورندگی آشکاری ندارد.