متوسط

به عنوان یک واسطه رنگرزی، عمدتاً برای رنگرزی و چاپ پارچه‌های پنبه‌ای، الیاف ویسکوز، ابریشم و الیاف پلی‌آمید استفاده می‌شود. می‌تواند با نفتول‌ها جفت شود تا رنگ‌های متنوعی تولید کند و همچنین برای سنتز واسطه‌های رنگدانه آلی مانند ۲،۵-دی‌کلروآنیلین-۴-سولفونیک اسید کاربرد دارد.

DMC یک واسطه مهم سنتز آلی است. مولکول آن حاوی گروه‌های کربونیل، متیل و متوکسی است که واکنش‌پذیری مطلوبی دارد. می‌تواند به عنوان عامل کربونیل‌دار کننده، عامل متیل‌دار کننده و عامل متوکسیل‌دار کننده، جایگزین فسژن بسیار سمی، دی متیل سولفات و متیل کلرید شود.

این ماده عمدتاً برای تولید آفت‌کش‌های پیرتروئیدی، پراکسیدهای آلی، مُسک‌های حلقوی و عوامل پیوند عرضی برای پلاستیک‌های پلی‌اتیلن استفاده می‌شود. همچنین به عنوان نگهدارنده و مرطوب‌کننده در محصولات مراقبت از پوست عمل می‌کند.

این ماده به عنوان ماده اولیه برای رنگ‌های آزو، عوامل ولکانیزه کننده و شتاب‌دهنده‌ها استفاده می‌شود. می‌توان آن را برای لاستیک پلی اورتان و سایر لاستیک‌های مصنوعی به کار برد. به عنوان عامل پخت برای رزین‌های اپوکسی عمل می‌کند که عملکرد آن مشابه m-فنیلن دی آمین است. همچنین مونومری برای پلیمرهای مقاوم در برابر حرارت و پلی ایزوسیانات‌ها است.

مشتقات آن به طور گسترده به عنوان مواد اولیه برای سنتز آلی، داروسازی، آفت‌کش‌ها، طعم‌دهنده‌ها، شتاب‌دهنده‌های ولکانیزاسیون لاستیک، عوامل پخت رزین اپوکسی و غیره استفاده می‌شوند.

انیدرید مالئیک (MA، CAS 108-31-6) یک واسطه آلی کلیدی است. این ماده به طور گسترده برای تولید رزین‌های پلی‌استر غیراشباع و رزین‌های آلکیدی استفاده می‌شود.

تیواوره یک واسطه آلی مهم است که به طور گسترده در سنتز داروها، آفت‌کش‌ها، شتاب‌دهنده‌های ولکانیزاسیون لاستیک، رنگ‌ها و رزین‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

گلیسیدیل متاکریلات (GMA) یک مونومر اکریلیک دو منظوره حاوی گروه‌های اپوکسی و وینیل است که به طور گسترده در پوشش‌های پودری، اصلاح رزین و چسب‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این ماده عمدتاً به عنوان آغازگر برای پلیمریزاسیون مونومر پلی وینیل کلرید، پلی استر غیراشباع، پلی اکریلات و غیره استفاده می‌شود. همچنین می‌تواند به عنوان عامل اتصال عرضی برای پلی اتیلن و عامل ولکانیزه کننده برای لاستیک استفاده شود.

اسید فیتیک به شدت اسیدی است و ظرفیت کلات‌کنندگی بالایی دارد. این اسید می‌تواند با یون‌های فلزی مانند کلسیم، آهن، منیزیم و روی ترکیبات نامحلول تشکیل دهد و همچنین می‌تواند با پروتئین‌ها کمپلکس تشکیل دهد.

۴-فلوروستایرن (p-فلوروستایرن) CAS 405-99-2